Writer: Kika Poulcheriou

Illustrator: Klara Georgiou-Zaharaki

Message in Greek – Full sized poster below

Το Βιβλίο – Ήλιος Ειρήνης

Κίκα Πουλχερίου

Σ’ όλα τα παιδιά αρέσει να ζωγραφίζουν τον Ήλιο· έναν ήλιο με στρογγυλό πρόσωπο, ορθάνοιχτα μάτια κι ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη.
Έτσι τον ζωγράφιζα κι εγώ σαν ήμουνα μικρή, έτσι τον ζωγραφίζουν κι όλα τα παιδιά σήμερα. Κι αυτό, γιατί τα παιδιά αγαπούν το γέλιο, τη χαρά και την Ειρήνη.​

Κάποτε διάβασα σ’ ένα κοριτσάκι το παραμύθι του λύκου και της Κοκκινοσκουφίτσας· μα μόλις τέλειωσε το παραμύθι το κοριτσάκι ξέσπασε σε κλάματα.
«Δεν θα ’θελα ο λύκος να φάει την Κοκκινοσκουφίτσα», είπε· «θα ’θελα ο λύκος κι η Κοκκινοσκουφίτσα να γίνουνε φίλοι».

Προσπάθησα να της πω πώς αυτό δεν ήταν αληθινή ιστορία παρά μονάχα ένα παραμύθι. Το ’βλεπα όμως πώς το κοριτσάκι ζούσε το παραμύθι· και πώς η σκληρότητα κι η αδικία που έβλεπε στον κόσμο του παραμυθιού γεννούσαν μέσα του μια μεγάλη επιθυμία για αγάπη και φιλία.

Καθώς βλέπω τον ήλιο, αυτό το φυσικό και ολόλαμπρο ήλιο, να τραβάει τον δρόμο του στον ουρανό για να φωτίσει και να ζεστάνει τη γη, σκέφτομαι πώς έξω απ’ αυτόν είναι κι ένας άλλος ήλιος που φωτίζει και ζεσταίνει τις καρδιές των ανθρώπων.

Ο ήλιος αυτός λέγεται βιβλίο κι έχει τη δύναμη να κυνηγάει το μίσος και τη λύπη απ’ τις καρδιές και να τις γεμίζει με αγάπη κι αδελφοσύνη.

Κάθε καλό βιβλίο κι ένας ήλιος Ειρήνης. Κάθε σελίδα του και μια ηλιαχτίδα που έρχεται να υπηρετήσει την Ειρήνη· γιατί η Ειρήνη βρίσκεται παντού· στο γέλιο και στο τραγούδι των παιδιών, στα χρυσωμένα στάχυα, στο κελάδημα των πουλιών, στα σύννεφα που ταξιδεύουν.

«Ένα βιβλίο μπορεί να σ’ τά χαρίσει όλα αυτά κι ακόμα κάτι· τη σιγουριά και τη χαρά πώς οι άνθρωποι σ’ αυτή τη μικρούλα γη είναι όλοι τους αδέλφια. Φτάνει να πάρεις στα χέρια σου ένα βιβλίο για να νιώσεις την καρδιά σου να ημερεύει, να πλαταίνει έτσι, που να χωρεί μέσα τον κόσμο ολάκερο.»​

Σαν διαβάζεις για τη ζωή και τις σκέψεις των άλλων ανθρώπων, για τις συνήθειες, την ιστορία και τον πολιτισμό τους κάνεις το πρώτο βήμα για γνωριμία που ’ναι η βάση της αγάπης και της αλληλοκατανόησης.

Κι όταν ακόμα στα μάτια σου έρχονται δάκρυα, όπως στο κοριτσάκι με το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας, μη ξεχνάς πώς τα δάκρυα αυτά δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά η λαχτάρα για τ’ όνειρο της Ειρήνης.

Θυμούμαι τα λόγια ενός κοριτσιού απ’ τη δική μου πατρίδα. «Αν μπορούσα να κυβερνήσω τον κόσμο, θ’ άλλαζα τους πολέμους σε γιορτές, τ’ αγκάθιατα συρματοπλέγματα σε φράχτες από τριανταφυλιές, το σκοτάδι σε φως, και το μίσος θα το ’κανα αγάπη».

Ωραίο όνειρο στ’ αλήθεια και μας γεμίζει με ελπίδα. Ας μη ξεχνάμε όμως πώς τα όνειρα δεν γίνονται πραγματικότητα απ’ τη μια στιγμή στην άλλη και πώς οι πόλεμοι, η αθλιότητα και η φτώχεια είναι ανθρώπινα λάθη.

Ας ενώσουμε λοιπόν όλοι τις προσπάθειές μας έτσι που ν’ απλώσει το βιβλίο ανάμεσά μας. Τότε μονάχα θ’ ανθίσει στο πρόσωπο των παιδιών το ίδιο πλατύ χαμόγελο που ζωγραφίζουν στο πρόσωπο του ήλιου.

Τα παιδιά είναι τ’ αύριο πρόσωπο του κόσμου.
Το βιβλίο είναι ο ήλιος της Ειρήνης που φωτίζει αυτό τ’ αύριο πρόσωπο.

***

Εικαστικό: Κλάρα Γεωργίου Ζαχαράκη